abdülhak hamit tarhan

şiiri tanımlarken bile olduğunu gösteren şair.

işte ona göre şiir:

en güzel, en büyük, en doğru şiir; bir hakikatt-i müdhişenin tazyiki altında hiç bir şey söylememektir. makber ise hitabet ediyor. insan bazı kere aklına gelen bir hayali tanıyamaz, o kadar güzeldir. zihninden uçan bir fikre yetişemez, o kadar yüksektir. kalbine doğan bir hissi bulamaz, o kadar derindir. bu acz ile bir feryat koparır; yahut pek karanlık bir çay söyler, yahut hiçbir şey söyleyemez de kalemini ayağının altına alıp ezer, bunlar şiirdir.