kavgam

politika, eylemin tarihidir. tarihin kendisi insanların yaşam mücadelesindeki gelişimdir. “yaşam mücadelesi” ifadesini burada özellikle kullandım, çünkü gerçekte günlük ekmek mücadelesi, savaşta veya barışta, binlerce ve binlerce engel karşısındaki sonsuz bir mücadeledir. yaşam da ölüm karşısındaki sonu olmayan bir mücadeledir. insanlar da neden yaşadıklarını dünyadaki diğer canlılardan daha fazla bilmezler. ama yaşam, bunu sürdürme arzusuyla doludur. en ilkel yaratıkta bile kendisini koruma içgüdüsü vardır. daha gelişmiş yaratıklar bunu eş ve çocuk için de kullanırlar. en üstte olanlar da tüm türü korumaya çalışırlar. ama insan sanki bu sıkça oluyor gibi türün yararı için kendisini koruma içgüdüsünden vazgeçer…