sözlüğe geri dönmek

uzun zaman oldu, canlarım...hayır , hayır şimdi görüntü bulanıklaşıp olayın evveliyatını öğrenme maksatlı aşırı gereksiz bir hafıza tazelemesi yapmayacağız; zaten o anları hatırlamanızı da istemiyorum.

sözlüğe veda ederken , tekrardan sözlüğe dönerken ağlak ve son derece yavşak entryler yazan ve yarattığı o duygu selinin sürükleyici etkisi ile yeteneksizliğini ve kültürsüzlüğünü kamufle etmeye çalışan cücüklerden biri değilim ki bunun aksini de iddia edebileceğinizi zannetmiyorum.

dediğim gibi dönüşüme anlam yükleme çabasında değilim. zaten anlamsız hayatlarınıza anlam katma çabası göstermeyi düşünmüyorum artık. yaptıklarınız hiçbir amaca hizmet etmiyor ve saçma sapan şeyler uğruna ömür tüketiyorsunuz ama bu açıkçası umrumda da değil. çünkü ne burdan birbirinize gönderdiğiniz samimiyetsiz mesajlar ne de gittiğiniz zirvelerde gördüğünüz gelip geçici insanlar bu hayattaki boşluğu doldurmanıza yetmeyecek. bu boşluğu ancak siz doldurabilirsiniz ama ne yazık bunu asla başaramayacaksınız. ne burada yarattığınız kimlik ne de görebileceğiniz en iyi rüyalar sizi kurtarabilir, bunu bilmenizi istiyorum.

sikik ideolojiler, saçma sapan gruplaşmalar uğruna birbirinize küfrediyorsunuz. bütün gün internettesiniz. bütün gün televizyon seyrediyorsunuz . bazı şeylere nasıl yaklaşacağınıza, o anda ne yapmanız gerektiğine televizyondaki sesler karar veriyor. yanlış şeylerin peşindesiniz; asla başaramayacaksınız...sürekli değişebileceğinizi söylüyorsunuz ama değişime karar veren bile siz değilsiniz. bundan sonra neleri seveceksiniz, nasıl davranmanız gerekecek, hangi şeyler iyi hangi şeyler kötü olacak? kimi seçtiğinizi bilmiyorsunuz. bu hayattaki amacınızı bilmiyorsunuz. güçsüz ve acizsiniz ve itiraf edin ki ölesiye korkuyorsunuz. bu kadar sefilken nasıl olur da hiçbir şey yapmadan sahip olduğunuz kimlikle yetinebiliyorsunuz? ha doğru , siz zaten hep sahte olanla yetiniyorsunuz, hakikata doğru yürüyecek kadar sabrınız ve cesaretiniz yok.

değişebilirsiniz diye düşünmüştüm başlarda. sonra değişemeyeceğinize karar verdim. ilüzyonu gösterdim ama hiçbiriniz gerçek olanın kendiniz olduğunu fark edemedi. yazdıklarınız, enerji israfı çırpınışlarınız...lan allah kahretsin, siz insansınız! hayatınızın bir değeri var. kaç yıl yaşayabiliyorsunuz ha? ne kadar zamanınız var, neyin peşindesiniz? ne kadar sikindirik şeylerle uğraşıyorsunuz?

ben varken ya da yokken sözlükte hiçbir şey değişmedi. benim yazacaklarımın sizinkilerden daha iyi olduğu gerçeğinin de bir önemi yok. sahip olduklarımızın çok başka şeyler olduğundan da şüphe yok .
çok fazla anlam yüklüyorsunuz "onlar"a; hiçbir halta yaramamalarına rağmen . işte bu yüzden kaybediyorsunuz canlarım. asla da kazanamayacaksınız.