varan turizm

kaptan şoföre: “Oğlum Galatasaray Lisesi’ne gidiyor, yatılı okuyacak.

Onu yalnız gönderiyorum, istanbul’da güvenilir bir taksiye bindirip okuluna yollar mısın?” deyip ekliyor: “Valizini de unutmasın.”

Kaptanın cevabı: “Elbette siz hiç merak etmeyin,” oluyor.
Endişeli baba, nemli gözlerle, hareket eden otobüsün arkasından el sallıyor.

iki gün sonra baba, telaşlı bakışlar ve heyecanlı adımlarla terminale geliyor.

“Oğlumu Taksim’den Galatasaray Lisesi’ne götüren şahsın kim olduğunu öğrenmek istiyorum,” diyor.

istanbul terminalimizi arayıp soruyoruz, fakat ilginçtir ki arkadaşlarımız bize bu şahsın kim olduğunu söylemek istemiyorlar.

Babanın telefon numarasını alıp ona sonucu bildireceğimizi söylediğimizde ise daha fazla dayanamayan baba gözyaşları içinde anlatmaya başlıyor.

“Yahu kardeşim, o kişi kimse, oğlumla beraber idareye gitmiş.

Kayıt işlemlerini tek tek tamamlatmış.

Bavulunu taşımış, teslim edilen eşyaları almış.

Sonra yatakhanede onun çarşafını sermiş, nevresimini takmıș dolabını yerleştirmiş''.

Bu kez daha ısrarlı bir biçimde çocuğu okula götüren şahsın kim olduğunu öğrenmeye çalışıyoruz.

Epey uğraştan sonra da hayretle öğreniyoruz kim olduğunu.

Çocuğu Galatasaray Lisesi’ne götüren şahıs Nevzat Hüseyin Pekuysal…

Şirketin sahibi.

Yıllar sonra kendisine “Nevzat Bey, bu olayı anımsıyor musunuz?” diye sorduğumuzda, gözleri doluyor ve insanın içine işleyen bakışlarını üzerimizde gezdiriyor.

“O baba bana dünyadaki en değerli şeyini, oğlunu emanet etmiş.

Ben bu emaneti başkasına nasıl emanet edebilirdim ki?” diyor.

#yolunacıkolsunvaran.