kadınların en büyük suçu

Girilen entrye katılmıyorum. Üniversitede arkadaş çevresi tarafından “efendi” olarak anılan ve sevilen bir erkekle 3 aylık tanışma sürecinden sonra başladığım ilişkide, kıskançlık krizleri, aşırı sinir, çok seviyorumlar, gidemezsinler, o başta tanıdığım efendi, dünyaları önüme serecek adam bi anda medeniyet dışı bi hayvana dönüşmüştü.

Erkeklerin yetiştirilmesindeki etkenlerden biri aile daha sonra da büyüdüğü çevredir. iki kardeşlerdi ve annesi evden sürekli arayıp yemek yemesini, okula gitmesini, ders çalışmasını, uyumasını tembihliyor sürekli ona akıl vermeye çalışıyordu. Bütün işleri annesi tarafından görülmüş, hala çocukmuş gibi davranılan ve seçimlerinde sürekli onu yönetmeye çalışan aynı zaman da “oğlumoğlumoğlum” diye mıyaklayan bi annenin oğlu ancak böyle olurdu zaten. Hiç söz hakkı verilmemiş, ne istediğini sorgulanmamış içine kapanık, öfkeli bir oğlan çocugu. Büyüdüğü çevrede gelenek ve göreneklere bağlılık, ailede yaşı gelenin sıra sıra evlendirildiği, annenin oğluna gelin aradığı, kızların evlilik meraklısı ve kapalı olduğu bir çevrede yetişmiş olan erkek, çevresinde ne gördüyse, başka yerlerde de aynı beklenti içerisine girer ve gördüklerinin doğru olduğunu savunur. Annesi hanım hanımcık bir gelin arar, oğlan da onu dinleyecek bir hanımcık işte.