düşün ki o bunu okuyor

7 sene oldu adını yaşatalı. Bir elin parmağını geçmeyen anıları yâd edeli tam 7 sene.
ilk önce mahalleler vardı aramızda sonra şehirler şimdi ise kıtalar.
Mümkün olabilecek şeyleri imkansızlığa sürüklemek en büyük başarımız oldu, kutlu olsun.
7 sene önce bir söz verdim "unutmadım, unutmayacağım" diye. Benimle birlikte sen de sözünde durmuşsun, unutamıyorsun.
Dönüp bakıyorum da, birbirimize engeller koymaktan başka bir işe yarayamamışız, yazık etmişiz.
Şimdi ise beraber mutlu olmak yerine pişmanlıklarımızı anlatıyoruz birbirimize. Bu zaman niye böyle geçti diye dizlerimizi dövüyoruz.
Her şeye rağmen, Birgün karşılıklı oturup bizi bize anlatır mıyız?
Hiç umut yokken bile kıtaları aşmayı göze alır mıyız?
Senden çıkardığım tek ders geç kalmak oldu. Ertelediğim ne varsa hepsi büyük pişmanlıklar olarak çaldı kapımı.
Ama şunu farkettim, Kaç sene geçerse geçsin benim mevsimlerim sana hep ilkbahar. . Her zaman yeni başlangıçların ilacı, rengarenk çiçeklerin coşkusu, miss kokusu, kışın kurumuşluğun telafisi. Öylesine taze, öylesine temiz...