24 oldum

Bi kaç ay öncesine kadar ömrümün yirmi dördüncü sene-i devriyesinde intihar planları yapıyordum.

24 yıl benim gibi düşünen, benim gibi yaşayan, benim gibi zorluk çeken birine göre çok fazla diyordum fakat işler değişti...

Demeyi çok isterdim....

Zira değişmedi. Her şey gayet boktan. Geceleri daha Bi karanlık, gündüzleri çok daha kasvetli.

24 yıldır buralardayım.

Fakat hiçbir şey değişmedi.

Hala intiharı düşünüyorum.

Yirmi dördüncü yaşımdan bir gün geçirmeyi bile midem kaldırmayacak.

Ve bir kötü haber daha..

Galiba bu gidişle hayatıma sihirli bir değnek dokunmayacak.

Bu doğum günü de yalnız geçecek.

Beni yarın borçlu olduğum bankalardan başkası aramayacak..

Benim gibi eziyet çeken insanların doğum günü daha çok acı çekmek için mi var?

Bulamıyorum..

Kafamda deli sorular...

insanların doğum günümü kutlamalarındansa, ölümümden sonra helvamı yemelerini daha çok isterdim..

Kim bilir, bilmiyorum.

Yarın doğum günüm.

Geceleyin dışarı çıkma imkanı bulursam, belki intihar ederim.

Düşünüyorumda hiç iyi olmadı geceler.

Belki de son kez..

Hadi iyi geceler..