cahit zarifoğlu

Açık Açık Çağırır Aşkını

 

Çabuk akan tez giden 
ilk geyik avında ölenler 
çarpıntı başlarıdır insanlığın 
Uzakta, ta burada 
Ünlü bir can sıkıntısını 
Ufalar bir zümrüt sakal 
Yeldeğirmeni 
ve uçuşan leylekler 
beyaz saçlı atın 
kar yıllığını rüzgar hallerini 
kahraman atın 
madalya anına bitişik 
dört nala koşan sesi 
oradan uzaktan ta buradan 
siyah 
çatık kaşlı gelincik tohumlarına 
benzer sezişleriyle 
gelişir yapılı kaygılar 

 

bir ayıp giyotin 
çün ağaç sağa dönmez 
soldan kuşatılır 
çün ağaç şaşırır 
ağaç ölür 
Ama sapına kadar 
Bilhassa büyük 
Erkek 
Tam erkek bir el 
Yani kolun ucuna kadar gelmiş de 
Yumruk bile olmuş 
ve bilhassa bu büyük bir el 
beynelmilel büküp yapma çelikleri 
gündelik insanı kaldırıp 
bir de tanrıya şarkısını söylerse 
Belirli bir yapısı 
belli bir geçmişi olan 
nereye değdiğini bilen 
düğün yapısı fırçasıyla 
toprak ve topraktan sonrasını 
aynı çığlığı atan 
ve karalar içinde 

 

haydi 
şu kaçar su durur mu 
gök içimizden bir zenci çağırır 
zenci zenci 
bir büyük geniş başlı 
şikayet mi ne olur 
açık açık çağırır aşkını 
burda mı daha mı uzakta 
bütün bir geceye 
dayar alnını 
öyle ki alın 
mübarek bir şeydir

Cahit Zarifoğlu.