albert einstein

mileva'ya yazdığı mektup;

6 ağustos 1900

babam da bir ahlak dersi mektubu yazdı bana, ama asıl işin konuşularak halledileceğini söyledi, bu yüzden çok sevinçliyim. büyüklerimi çok iyi anlıyorum. kadını, erkeğin bir lüksü olarak, erkeğin ancak çok iyi yaşam koşullarına sahip olunca hak edebileceği birşey olarak görüyorlar.

açlık ve aşk yaşamın çok önemli güdüleridir.öyle ki öteki layt-motifler bir kenara bırakılsa bile hemen herşey bunlarla izah edilebilir. bu yüzden anne ve babama -iyi ve güzel bulduğum şeyden taviz vermeden- saygılı davranmaya çalışıyorum ve o da sensin, benim sevgili hazinem.

sen kendi ailene henüz söylemediysen, bırak söyleme.sanırım böylesi herkes için daha iyi. belki onlar da tıpkı benimkiler gibi bir sürü lüzumsuz dert yaratırlar ve çile çekerler. ama sen akıllı bir kızsın ve onları tanıyorsun, dolayısıyla nasıl davranman gerektiğini de çok iyi bilirsin.

sen yanımda olmadığında sanki ben tam olarak kendim değilmişim gibi geliyor bana. otursam yürümek istiyorum, yürüyorsam eve dönmek için can atıyorum, eğleniyorsam çalışmak istiyorum, çalışmıyorsam huzursuz oluyorum ve yatmaya gitttiğim günden hoşnut olmuyorum.

sevgili pisiciğim,

az önce leonard'ın ultraviyole ışıktan katot ışınlarının elde edilmesine dair muhteşem bir makalesini okudum.bu güzel yazının etkisiyle öyle bir mutlulukla doldum ki, senin de bundan mutlaka payını alman lazım.moralini bozma sevgilim ve sakın kuruntulara kapılma.seni bırakmayacağım ve her şeyi mutlu sona vardıracağım.sadece birazcık sabır.