yalan

"yalan soyleyen adam utanc duyar, cunku her yalan, hakikat ve durustluge ovguler duzerken bir yandan da ya$amak icin insani yalan soylemeye zorlayan bir dunyanin alcalticiligini ogretir ona. bu utanc, daha incelmi$, daha karma$ik ki$iliklerin yalanlarinda gedikler acar. beceriksizce yalan soylerler; kar$idaki ki$i acisindan yalani bir ayiba, bir kabahate donu$turen de bu beceriksizliktir. yalan soyleyenin onu aptal sandigini gosterir bu, bir horgoru belirtisidir. bugunun usta pratisyenlerinin elinde, gercekligi carpitmaktan ibaret olan eski durust ve masum i$leyi$ini yitirmi$tir yalan. kimse kimseye inanmamakta, herkes her $eyin icyuzunu bilmektedir. yalan soyleyen adamin asil soylemek istedigi, kar$isindaki insana da onun kendisi hakkindaki du$uncelerine de kayitsiz oldugunu hissettirmektir. bir zamanlar liberal bir ileti$im araci olan yalan, her bireyin, kendi cevresinde buz gibi bir atmosfer olu$turarak bu atmosferin siginagi icinde semirmesini saglayan kustahlik yontemlerinden biri haline gelmi$tir bugun."

theodor wiesengrund adorno, minima moralia'dan..