anne

Can, canan...
Doğum günüydü bugün. Aradım kutladım, keşke yanında olabilseydim.
Koyu Atatürkçü, feminist, Selanik göçmenidir bizimki. Dominant, otoriter bir kadındır. Beni de bu otorite anlayışı ile büyütmüştür. Ama o kadar mükemmel bir varlık ki; müthiş dominant ve otoriter olmasına rağmen, yetişkinliğe eriştiğim zamanlarımdan beri hiçbir şekilde baskı yapmamış, istediği yere çekmemiştir. Aramızdaki kuşak farkını tespit edebilmiş, kararlarıma ve düşüncelerime destek olmuş, 'oğlum böyle diyorsa vardır bir bildiği' diyerek kendi kararlarımı almamda ve bir yetişkin olabilmemde büyük rol oynamıştır. Babamın terk edip gitmesi, tek başına beni büyütmesi falan filan çok ayrı konular. Bugün dramlara değil, güzel şeylere değinmek istiyorum.

Yetişkinliğe adım attığımdan beri her dediğime tamam dese de, karşı çıkmasa da, öyle bir aurası var ki; yine dönüp dolaşıp ona geliyorum. Onun fikirlerini sorup, onun düşüncelerine göre hareket ediyorum. Bu denli kuşak farkına rağmen bu denli empati yapabilme yeteneğine sahip bir kadın olması gerçekten mükemmel. iyi ki benim annemsin, iyi ki benim en değerlimsin.
iyi ki doğdun, iyi ki doğurdun. Daha nice mutlu senelere güzel annem.