şayet

Şayet, olur da bir gün biri beni sorarsa sana, bizzat benim kelimelerimle bahset onlara. De ki; cennet ve cehennemi bir arada taşıyan bir kalbe sahipti de. Öfkesi, nefreti, aşkı ve bana bakan o gözleri karşınızda duran ben gibi kanlıydı, canlıydı de. Beni öyle severdi ki, acısa da, yorsa da yine kendinde, yüreğinde dinlendirirdi de. Anlat beni onlara, ne dediysem, ne söylediysem ikiletmez hemen yerine getirir. Benimle sevişirken ayak bileklerimden öpmeye başlardı de. Belime geldiğinde bir nefes alır duraklardı ben farkında olmazdım de. istemediği bir şey bile olsa beni destekler, gözümün gördüğü şeyde gözümü orada bırakmazdı de. Yalan söyledim, kandırdım, sözler verdim tutmadım de. Her şeyi öğrendi ertesi gün yine kötü söz söylediysem özür dilerim deyip gelip gönlümü alırdı de. Hatasız değildi, yanlışları vardı, kalbimi çok kırdığı, yıprattığı zamanlar oldu. Hatta olmamış şeyleri olmuş gibi yaptığı zamanlar oldu, ben de haksız sayılmazdım de. Ben bilemedim, bilemediğim gibi de gözlerinde olan en gerçeğini de hiçbir zaman farkedemedim de. O hayatına devam edemezken ben onu yargıladım, kırdım, ezdim, onun rahatsız olabileceği ne varsa yaptım o yine bana geldi de. Becerebilirsen, aşkın nasıl olabileceğini anlat onlara. Bir sevda da yapılması gereken ne zor şey varsa ben yapamazdım, o yapar, ben sadece baş sallardım de. En zor kararları, en büyük fedakarlıkları, hatta benden vazgeçerken bile yutkunur, arkasına bile bakmazdı de. Sevmediğimden değil, doğası böyleydi, asilce sever, asilce gitmesini bilirdi, istenmediğini hissettiği yerde durmazdı de. Ben her geldiğimde beni affedeceğini bilerek giderdim, iki gözyaşı dökerdim o da kıyamaz affederdi de. Beni çok sevdi, bitti, tükendi, denedi ama kendini bu sefer yenemedi de. Gökyüzüne bakarak sigara içerdi, şimdi doğan güneşe sırtını çeviriyormuş de. Benden bahset onlara, sorarlarsa şayet, hep vazgeçtiğini söyler beni gördüğünde fikri değişir tekrar düzeltmeye çalışıp adım atardı ve ben onu suçlardım, haklıydım kendimce de. Bu sefer vazgeçti, benim üzerime yeminler etti ben yine ciddiye almadım de. O sözünü tuttu, beklemeyeceğim dedi beklemedi, ben de ona gidemedim de. O beni bir hoşçakala sığdırıp çekip gitti de. Şimdi gitsem beni gördüğünde yine mutlu olur, buruk bir tebessümle çeker gider yinede de. Onun aşkını göremeyecek kadar kör olmak bana, gitmek ise ona yakışmadı de. De onlara, o beni ömrüne yar etti, benim hiçbir zaman bir başkasına yar olmayacağım kadar.