hanne

çocuk hasretiyle yanıp tutuşan allah dostu çok merhametli kadın.

imran'ın kadını hanne'nin evlilik boyunca hiç evladı olmamıştı. her kadın gibi içten içe oda bir evlat istemekteydi. ama yaşı da geçiyordu. neredeyse menopoz dönemi gelmişti. her gün rabbine dua eder, evinin hemen arkasında bulunan zeytin ağaçlarıyla sohbet eder, yapraklarını okşar onlara adeta yavruları gibi bakardı. çocuk sevgisi-isteği her geçen gün içini sönmek bilmez bilakis daha da körüklenen alev yerine döndürmüştü. rabbine isyan etmeden, karşı gelmeden bu karmaşık duyguları kendi içinde yaşamaktaydı ve sır gibi saklıyordu. bu durumunu sadece tek tek isim verdiği bahçesindeki zeytin ağaçlarına fısıldıyordu. onlara anlatıyordu derdini.
imran kadınını bu şekilde görüyor, izliyor ve üzülüyordu. elinden bir şey gelmiyordu. sürekli kadınına, o canından çok sevdiği hanne'sine kendisini daha fazla üzmemesi için nasihatlerde-öğütlerde bulunuyordu. ikisininde bilmediği müjdeli haber çok yakında rabbinin izniyle hanne'nin o temiz kalbine düşecekti.