evlilik

yanlış anlamakta ısrar ettiğimiz müessesedir.

kadının da erkeğin de yanlış anladığıı en ciddi nokta şu: eşinin hiçbir isteğini kabul etmeyen, bu istekleri kabul etmeyi, eşine köle olmakla eşdeğer tutan zihniyetin evlilikten verim alması düşünülemez. böylesi bir beraberliğe "birlikte yaşamak" veya "ev arkadaşlığı" diyorum ben. "evlilik" değil... zaten o ev arkadaşlıkları bir süre sonra boşanmayla sonuçlanıyor. aradaş hatırına çiğ tavuk yiyen birisinin, eşi hatırına pişmiş tavuğa el bile sürmemesinde sizce de bir tuhaflık yok mu? bakın burada hiçbir cinsiyeti ön plana çıkarmıyorum. veya, "birisi diğerinin kulu kölesi olsun," da demiyorum. zaten eşini "seven" birisi, nasıl onun kendisine kul-köle olmasına razı olabilir ki?

birbirine bakmak değil, birlikte aynı yöne bakmak demektir evilik. ve bence evli çiftler, hem ilgi ve ihtiyaçlarını belirli bir oranda bağımsız olarak sürdürebilirler; hem de birbirlerini yakından tanıma ve evliliğin paylaşıma yönelik güzelliklerini ortaya çıkarma adına ortak aktivitelerde bulunabilirler.