wecihii

sözlüğü bırakma kararı alan yazar.

ilk entry'mi 21.01.2010'da girmişim bu da son olsun.

uludağ sözlük ile (bkz: air20) dostum aracılığıyla tanışmıştım. 'sen yaz bunları dostum, yaz beni dinle sen' ısrarıyla üye oldum. vecihi lakabım uymayınca, wecihii ile yoluma devam ettim. zaten sırf hatır için kamuya açık bir platformda yazacaktım. derken kubilay kardeşimi trafik kazasında kaybettim. ondan miras kaldı sözlük bana. konuşamadığım arkadaşım oldu burası yeri geldiğinde, hem düşürdü hem yükseltti.

sözlük bir çeşit modern anı defterim aynı zamanda. ne zaman neler ilgimi çekmiş geçmişe gidip görebiliyorum. bugün itibariyle 3465 adet entry girmişim burada yazılanların bir kısmı özellikle uzun olan yazılar hayal ürünüdür. eklemeler, çıkarmalar. insanın hatırlaması ile anımsaması arasındaki ince çizgidir yürümesi en zor olan. eee zaman zaman insan aşıyor sınırı, taşırıyor çizgileri.

burayla ilgilenen tüm yönetimin de emeğine sağlık. ancak sözlüğün eski halini kullanamıyor olmam da sebeptir, bırakmama. özlemimiz eskiye. neydi eski günler? eskiden sol frame'de ara seçeneği vardı. yıl ya da yazar ya da konu yazınca aradığım önümdeydi. entry girerken link ekleme butonu vardı. kayboldu. o geçmişe dair tanışıklık hissi yerini mesafeli cümlelere bıraktı; aynı samimiyetsiz yol arkadaşlarımın yaptıkları gibi. hayat maraton, ilk turda pes etmek olmazlar yerini olduğun yeri kanıksamaya bırakabiliyor. o yüzden kabuk değişimi şart bazen. tüm yükü sırtlayıp koşmaktansa, yeni bir yolda huzurla yürümeyi yeğliyorum. herkesin yolu açık olsun. ekşi sözlükte devam ediyorum. 2582 adet mesaj var. elbet cevapsız kalan olmuştur, elbet kırdığım, incittiğim, üzdüğüm, tartıştığım. oluyor bazen, insanım.