izmir

hiç şüphesiz en duyarlı il. nerede olduğunu hatırlamıyorum (sanıyorum bornova) down cafe vardı, tesadüfen gittim. bütün garsonlar down sendromlu bireylerdi. limonatamı başka masaya götürmüş, olay fark edilince gelip yarım yamalak özür diledi. serçe kadar bir kız çocuğu. kalbimi çıkarıp avuçlarının arasına veresim geldi, ben kimim ki sen benden özür diliyorsun güzel yüzlüm benim.

böyle bir il izmir. yaşayamıyorum ama hiçbir ile değişmem.