çukurcuma

geçenlerde öğle yemeğine çıktığımda biraz turlayayım dedim, galatasaray lisesinin yanından daldım ara sokağa çukurcuma'ya gittim.

çukurcuma'nın hoş bir havası vardır eski binaları, antikacıları, keyfi tıkırında görünen bolca sokak kedisi yani sevdiğim şeylerin bulunduğu bir mahalle kısacası. sağa sola göz gezdire gezdire, gördüğüm kedileri mıncıklayarak dolaşıyordum.

o sırada yanıbaşımdaki antikacının önüne oldukça yaşlı, üzerinde eskiliğini haykırırcasına belli eden kıyafetleriyle, başında fötr şapkası, koyu gri kumaş pantolonu ve yine koyu gri ceketi olan bir amca geldi.

amcayı gördüğüm ve sesini duyduğum anda yeşilçam'ın en sevdiğim filmerinden korkusuz korkak'taki hastanede ölen mülayim ters karakterini canlandıran rahmetli kamer sadıkyan canlandı gözümde, adam sanki ikizi.

amcam kısık, titrek sesiyle antikacıdan içeri seslendi; evladım eski möble, antika möble alıyor musunuz?

dükkanın içerisindeki haşlama çok affedersiniz davar diyeyim dalga geçen bir tonlamayla, he amca he ne diyorsun? söyle? diye çıktı kapıya.

yaşlı amca da,

es-ki mö-bil-ye alıyor-musunuz?

aynen böyle heceleyerek ve elleriyle anlatarak tekrarladı.

yahu adamcağızın konuşması, diksiyonu, giyinişi öyle tatlıydı ki koşup sarılasım geldi.

kim bilir ne hatıralı ne güzel şeyler vardır satmak istediği eşyalarının arasında, kim bilir neden satacak onları.

kendine iyi bak möbilyeci amca...