bugün
- recep tayyip erdoğan'ın ülkeye çağ atlatması29
- ecevit denince akla gelen şeyler22
- miçotakis'in bm de türkiye mesajı5
- 25 eylül 2026 türkiye fransa maçı14
- cuma günü akşam tek başına yapılacak aktiviteler7
- orospu çocuğu abdullah öcalan4
- asgari ücretle geçinip vatan millet savunmak8
- mustafa kemal atatürk3
- cedidacer7
- simko315
- ölüm orucu5
- allah bize salat etti3
- istiklal caddesi2
- simko3 memduh başkan dna testi kampanyası10
- manifest6
- nick vermeden bir yazara seslen5
- rakıya verilen paranın göze batmaması5
- sözlükte ki türk düşmanları10
- memduh bashgan10
- türkiye 0 7 fransa5
- ölen birini özlemek2
- çok şükür ki atatürkçü ve tırk değilim5
- lise yıllarına ait bir şey söyleyin35
- dişimi acaba lan bu2
- bir diktatörü diktatör yapan şeyler7
- türk olmayan türkler5
- true'nun silik olması2
- ligin ilk ikisinde amedspor'un ve cimbomun olması3
- peçe2
- israil azerbaycan kardeşliği4
- meksika açmazı macerası7
- türklerin dinsiz bir millet olması4
- tarih kitaplarının aşırı yalandan ibaret olması4
- pkklı aileleri2
- roman çöpü hagi4
- siber devrim2
- kafayı bir yere çarpıp sonra gülmek6
- hewal ebo6
- devşirme orta asya köpeği memduh4
- esat oktay yıldıran3
- kürt memduh4
- bölücüye sövdük diye çaylak olmak3
- etzincan kürdü memduh4
- özel sektör vs devlet sektörü3
- durumumuz kudretlidir3
- sorgulama dürtüsü2
- amedspor'un kürt milliyetçisi bir takım olması3
- marisa tomei2
- kredi kartı borcu3
- filenin balonları3
feci sekilde hayalleri yikilmis yazar.
ahan da bu yazar son 8 bayrami (4 ramazan + 4 kurban) ailesinden uzak gecirmistir, yaban ellerde. bu yasamak da oldugumuz bayram onun icin cok ozeldir. sabahin korunde babasini camiye ugurladiktan sonra annesinin hala uyumaya devam etmesi garibine gitse de, birsey dememis ve son toz alma isine girismistir. annesi de bir yarim saat sonra kalkip, kahalti hazirlamaya baslamistir ama gene durum bir gariptir. babasi camiden gelip de elini opup "hadi kahvaltiya" diyince basindan kaynar sular dokulur bu yazarin. cunku babasi "ben yaptim kahvaltimi camidekilerle. siz edin." der ve gazetesini okumaya salona gecer. bu da caresiz, anacigiyla kahvaltisini edip babasinin yanina gecer. derken ablalari, kuzenleri, amcalari ve halalari arar sirayla; ardindan da kapicilar gelir bayramlasmaya. "hah iste hersey normale dondu" derken, annesi ogleden sonra begendik'e alisverise gideceklerini soyleyince, ikinci kaynar su olayini yasar. "ya alisveris merkezleri kapali olur anne, en azindan birinci gun" der. ama annesinden "sen iyice unutmussun turkiye'yi" diye karsilik alir. ve ciddi ciddi oglen begendik'e giderler. oranin normal bir gun gibi kalabalik oldugunu gorunce, bu yazarimizin icini oyle bir burukluk kaplar ki sozler kifayetsiz kalir. aksam gelen kuzenler bile o buruklugu yok edemez.
oysa eskiden, sadece 4 yil oncesi, yani o turkiye'den ayrilirken ki yasadigi bayramlar oyle miydi?
annesi zorla kaldirirdi onu yatagindan ki "bak baban gitti, o gelmeden ortaligin tozunu alalim, kahvaltiyi hazirlayalim" diye. babasi gelir gelmez kahvaltiya oturulurdu. ardindan telefonlar edilir, oglenleyin kabristana gidilirdi. kabristandan donunce babasinin tek buyugu olan amcasi ziyaret edilir, eli opulur ve eve gelinirdi. genelde 6 gibi ankara'daki/ankara'ya gelmis amcalari, halalari, kuzenleri eve gelir, gecenin bir yarisina kadar otururlardi.
ama simdi hani nerde? niye herkes baska yerlerde? ne degisti bu 4 senede? neler kayboldu? neler kazanildi?
acaba yarin halasina gidilip gun boyu orada mi kalinacak gene eskisi gibi? yoksa ne? yeni bayramlarimizin ikinci gununde ne yapilacak artik?
bu yazar, 4 sene yurtdisindayken bayramlarda gunun akisina uymaz; cevresindeki turklerle, muslumanlarla bayrami yasamaya calisirdi. ve de aksamlari bir koseye cekilirdi icin icin aglardi. simdi sunu yapiyolardir ankara'da diye. acaba bensiz tadi cikiyor mudur o sohbetlerin diye dusunurdu. galiba o kadar goz yasi, o kadar uzulme, hersey bosunaymis, hersey bosmus.
niye boyle bozulduk biz? geleneklesmis seylerin boyle kolay degismesinin nedeni ne?
ahan da bu yazar son 8 bayrami (4 ramazan + 4 kurban) ailesinden uzak gecirmistir, yaban ellerde. bu yasamak da oldugumuz bayram onun icin cok ozeldir. sabahin korunde babasini camiye ugurladiktan sonra annesinin hala uyumaya devam etmesi garibine gitse de, birsey dememis ve son toz alma isine girismistir. annesi de bir yarim saat sonra kalkip, kahalti hazirlamaya baslamistir ama gene durum bir gariptir. babasi camiden gelip de elini opup "hadi kahvaltiya" diyince basindan kaynar sular dokulur bu yazarin. cunku babasi "ben yaptim kahvaltimi camidekilerle. siz edin." der ve gazetesini okumaya salona gecer. bu da caresiz, anacigiyla kahvaltisini edip babasinin yanina gecer. derken ablalari, kuzenleri, amcalari ve halalari arar sirayla; ardindan da kapicilar gelir bayramlasmaya. "hah iste hersey normale dondu" derken, annesi ogleden sonra begendik'e alisverise gideceklerini soyleyince, ikinci kaynar su olayini yasar. "ya alisveris merkezleri kapali olur anne, en azindan birinci gun" der. ama annesinden "sen iyice unutmussun turkiye'yi" diye karsilik alir. ve ciddi ciddi oglen begendik'e giderler. oranin normal bir gun gibi kalabalik oldugunu gorunce, bu yazarimizin icini oyle bir burukluk kaplar ki sozler kifayetsiz kalir. aksam gelen kuzenler bile o buruklugu yok edemez.
oysa eskiden, sadece 4 yil oncesi, yani o turkiye'den ayrilirken ki yasadigi bayramlar oyle miydi?
annesi zorla kaldirirdi onu yatagindan ki "bak baban gitti, o gelmeden ortaligin tozunu alalim, kahvaltiyi hazirlayalim" diye. babasi gelir gelmez kahvaltiya oturulurdu. ardindan telefonlar edilir, oglenleyin kabristana gidilirdi. kabristandan donunce babasinin tek buyugu olan amcasi ziyaret edilir, eli opulur ve eve gelinirdi. genelde 6 gibi ankara'daki/ankara'ya gelmis amcalari, halalari, kuzenleri eve gelir, gecenin bir yarisina kadar otururlardi.
ama simdi hani nerde? niye herkes baska yerlerde? ne degisti bu 4 senede? neler kayboldu? neler kazanildi?
acaba yarin halasina gidilip gun boyu orada mi kalinacak gene eskisi gibi? yoksa ne? yeni bayramlarimizin ikinci gununde ne yapilacak artik?
bu yazar, 4 sene yurtdisindayken bayramlarda gunun akisina uymaz; cevresindeki turklerle, muslumanlarla bayrami yasamaya calisirdi. ve de aksamlari bir koseye cekilirdi icin icin aglardi. simdi sunu yapiyolardir ankara'da diye. acaba bensiz tadi cikiyor mudur o sohbetlerin diye dusunurdu. galiba o kadar goz yasi, o kadar uzulme, hersey bosunaymis, hersey bosmus.
niye boyle bozulduk biz? geleneklesmis seylerin boyle kolay degismesinin nedeni ne?
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar