24 eylül 2008 lerde yüzen alsancak zirvesi

gittim gördüm baktım sasirdim sasirmaktan yoruldum yorulmaktansa hiç bezmediğim bir günü bana yasatan zirvedir. kalip sözler kullanmayacağim fakat nedense o güzel mimarisiyle izmir otogarinin girisindeki büfede çalan edip akbayramın kuşlar sarkısı bana sanki birşeyler terennüm ediyordu. ne bileyim tavsana niyet cektiren kızılderiliyi görünce güldüm ve cidden 26 kupona masa örtüsü veren gazetenin 15. sayfasında yaşıyoryormuşcasına hissettim bir an kendimi. bu absurdluktur ama absurdluk olmadan yasanmaz ki hatta hoşluklar olmasa yaşamaın ne meali var.

sen hayattan terzi istersin hayat sana titanik orkestrasi verir. hiç beklemediğin bir anda dürüst bir satici 85 kurusa kalem aldiğini beyan eder falan filan.

sulandirilmamiş saf kırmızı şarap kıvamında bir zirve idi vesselam...