aşk

"Ask, vermedigin sozu tutmaktir" yaziyordu yillar oncesine ait bi' dergide.

Benim değisen ask anlayisima gelince;

Aşkı hayatın anlamı, ruhun tamamlanması, mutluluğun tek yolu sanirdim. Boyle tasarlamistim kafamda hep. Sonra birisi cikti. Guzel eglendigim, guzel sevdigim, icimi kipir kipir eden ama bi' yandan da inanilmaz huzurlu sessizlige gomulebildigim. Dedim ki icimden ask bu mu? Neden olmasin ki? Milyonda bir ihtimal gerceklesmis belli ki bulmusuz birbirimizi. Nasil fedakarliklar, nasil affetmeler, nasil "olsun hallederiz"ler. Kazanamicagim bi savasin icinde degildim. Cunku sevgi iyilestirir, sevgi her seyin ustesinden gelirdi. Nah gelirdi. Gelmedi. Ben "ama sevgi duzeltir, o hata yapti diye ben de hata yapmicam, affedici olucam cunku sevgi her seyin ustesinden gelir, sarildigimiz yerden devam ederiz ve yoluna girer her sey" diye dusunurken, sarildigim yerin arkasindan sokmus butun kaziklari. Gozumun icine baka baka tabiri beni cok guldurur her zaman. Gozumun icine bakmadan yalan soylese okey miyiz yani? Hayir bu oyle degil. Bu gozumun icine baka baka, seviyorum diye diye, seninle yaslanmazsam baskasina bakamam diye diye bi guzel kandirdi beni. Fakat guzel kandirdi. Hakkini yiyemem emege saygi sonucta. Ortada bi emek var. Tabi ben de zemini guzel hazirlamistim allah icin. Inandim, hadi lan ordan diyemeden inandim. Yok i.q. daha neler demeden inandim. Icimdeki sesi sustura sustura inaniyorum cunku sevmek bunu gerektirir diye diye nasil inandim. Ben inandikca bi ust levela tasidi iliskimizi. Sonra kazanmaktan sıkıldı. Ben de sims karakteri olmaktan ciktim. Sorgulamaya basladim. Sorgulanmaktan hoslanmadi. Kanser oldu iliskimiz dedi. Ben tam kanser moral gerektirir moralimizi yuksek tutalim duzelir modundayken hala salak salak, evinde ona moral veren baska elin yazisina ait notlar bulmaya basladim, telefonunda baskasinin kirilan kalbinen ait mesajlari okudum. Benim de kalbimi kirmisti, onun da. Bari birimizi mutlu etseydin derken aslinda cok daha baska insanlarin da oyuna dahil oldugunu ogrendim. Tam bu yuzden suclamaya baslayacakken kiyamam megerse ben, o beni arasin da hemen acayim telefonu engelimi kaldirsin da ben yazayim diye telefon ekranini surekli yenilerken, o benim icin ask acisi cekip, icecek parasi olmadigi icin annesi yasinda kadinlarla, benimle sevmiyorum diye icmedigi, saraplari yuvarlamis. Yani demem o ki bazen kabullenemediginiz seyler sizin kurtulusunuz olabiliyo. Bazen doktugunuz gozyaslarinizin aslinda kan emici, ruh satici biri icin harcandigini anlamaniz uzun surebiliyo. Sonra vay efendim ask dibdidiruru mudur? Ask; sevgiden once saygidir. Kandirmayin kimseyi lutfen sonra nerde o eski asklar diye yesilcam izlerken agliyoruz. Denklem cok basit neden basit yasamiyoruz?