maskülizm

onların güçsüzlüklerinin ceremesini ben çekmek zorunda değilim. erkek olduğum için utanmıyorum. kimseden de özür dilemiyorum. eşitlik benim de kadınlara benzemem onların istediği gibi yaşamam değildir onların kadın olduğu için daha aşağı konumda bulundurulmamasıdır. lakin bu da kapitalist düzenle çelişki yaratmaktadır. çünkü bir işi bir cins daha iyi yapıyorsa diğer cinse karşı bir isteksizlik oluşması normaldir ona da kendi elindeki yeteneklere göre bir iş bulma imkanı sağlanmaya çalışılmak istenebilir. ama hiç bir zaman memnun kalınmayacaktır. şimdi dünyadaki düzene bir bakın. daha iyi özelliklere sahip olanlar daha iyi konumlara gelmekte daha az engelle karşı karşıya geliyorlar. ama konu kadın erkek olunca iş cinsiyete giriyor çünkü kadınlar bariz bir şekilde eksi konumdalar. onlar da sistemde yer etmek için didiniyorlar ve ayrımcılık meselesine sığınıyorlar. ama bakıldığı zaman mesela ben yalnız bir erkek olarak bazı otellere, kulüplere giremiyorum. başka erkekler yüzünden mekanlar bana ön yargıyla yaklaşıyor ve bana sapık muamelesi yapıyor. ya da devlet, karım beni aldatırsa çocuğu kadına veriyor. yani sadece kadınlar kadın olmaktan dolayı ön yargıyla karşılaşıp da dışlanmıyorlar. ben de erkekliğimden dolayı dışlanıyorum. belki bir kadın çoğu erkekten felsefi açıdan öndedir ama tarihte az rastlanılmasından dolayı ona önyargıyla bakılıyor ama bana da bakılıyor. yani iki grup da kendi grubundakilerin ortalamasıyla ön yargıya maruz kalabiliyor. burada tartışılması gereken eşitsizlik, kadın erkek eşitsizliği mi olmalı yoksa insanlara birey olarak topluluk tarafından uygulanmak zorunda kalınan eşitsizlik mi olmalı. bütün insanlara eşit davranılmasını istiyorsan onları kadın erkek diye ayırmaz herkesin doğuştan sahip oldukları eksiler kadar artı sağlamak zorunda olduğunla yüzleşirsin. tutarlılık budur.