mahşer

"Maliki yevmiddin" yani "Din gününün sahibi"

isminin bütün ihtişamıyla tecelli edeceği emsalsiz meydan. "Doğrudan doğruya herkes kendi haliki ve mabudu ve rabbi ve seyyidi ve maliki kim olduğunu bilecek ve bulacaklar," hakikatinin herkesçe tadılacağı muhteşem sahne.

Ancak Allah'ın aziz ve bütün mahlukatın zelil olduğunun olanca berraklığıyla sergilendiği eşsiz tablo.
O gün değişik bir gün. Güneş, bütün gördüklerini, gece bütün bildiklerini o meydana dökecek.
Bir yanda, vaktiyle ilahlık dava eden birisi; yüzü yerlere sürtülerek hesaba getirilecek.
Ötede, bir zamanlar "Çürümüş kemikleri kim diriltecek?" diyen bir başkası, şaşkınlık ve dehşet içinde kıvranacak ve soracak "Bizi yattığımız yerden kim kaldırdı"
Kıyamet ile sanki, Lat ve Uzza putlarının karınları yarılacak, ne kadar müşrik dökülecek haşir meydanına!?..
Hintlinin ineği kesilecek, gırtlağından ne kadar sapık fışkıracak!...
Darvinin maymunu inecek daldan, ne kadar evrimci kusacak o meydana!..
Ve daha nice kurbanlar o mahşerde bir araya gelecekler.

Her batıl din, her yanlış inanç, kendi mensuplarının şahsında orada zilletle sürünecek. Hak batıla galip gelecek. Nefis ve malını Allah'a satan, kul olarak yaşayan, kul olarak ölen azizler de o meydana gelecekler. Ümitle karışık dehşetli bir korkuyu onlar da tadacaklar. Onlar da inceden inceye hesaba çekilecekler.

Allah'ın rahmet ve keremine herkesin muhtaç olduğunu güzelce sergileyecek ve sonunda yollarına devam edecekler. Ebedî saraylarına doğru.