ece ayhan

şiirinde derin bir tarih ve düşünce olan, yiğit bir şair. günlüklerini okuduğumda gerçekten kendine has bir okuma ve düşünme eylemi olan, çok ilginç-güzel saptamalar yapabilen bir düşünür-şair. zaten kendisini de bir şairden çok, etikçi olarak tanımlar. onun yazılarında geçirdiği isimlere aşina olmak bile kültürlü bir okuma için yeterli sayılabilir.

geçen gün bir videoda ona ait bazı cümleler bir araya getirilmişti. bende aşağıya alıyorum birkaçını;

-yüreğimi korkak büyütmedim, kaybettiklerim dağıttığım servetimdir.

-seni özlemek nasıl bir borçsa artık, özle özle bitmiyor.

-ey yalnızlık herkesin koynuna girip çıkarsın da, bir tek benimle mi düzenli bir ilişkin var?

-bir tırnağı kırıldı diye 9 tırnağına birden kıyabilen bir kızın, kalbi kırıldığında neler yapabileceğini siz düşünün?

-birazcık tuz etkisi yaratmalı insan birinin hayatında. hani yaraya basıp acı vereninden değil, yemeğe katılıp tat vereninden.

-senden nefret etmiyorum. sadece asla yapmam dediğin her şeye dönüştüğün için hayal kırıklığına uğradım.

-adının ne kadar güzel olduğunu ancak sevdiğinin ağzından duyduğunda anlarsın.

-insan, yarası yarasına denk geleni sever ancak.

-başın sıkıştığında değil; sevdiğini anlayıp, mutlu olmayı istediğinde gel ki; ömrümü uğruna harcayayım.