the night dances

sylvia plath şiiridir.

A smile fell in the grass.
Irretrievable!

And how will your night dances
Lose themselves. In mathematics?

Such pure leaps and spirals -
Surely they travel

The world forever, I shall not entirely
Sit emptied of beauties, the gift

Of your small breath, the drenched grass
Smell of your sleeps, lilies, lilies.

Their flesh bears no relation.
Cold folds of ego, the calla,

And the tiger, embellishing itself -
Spots, and a spread of hot petals.

The comets
Have such a space to cross,

Such coldness, forgetfulness.
So your gestures flake off -

Warm and human, then their pink light
Bleeding and peeling

Through the black amnesias of heaven.
Why am I given

These lamps, these planets
Falling like blessings, like flakes

Six sided, white
On my eyes, my lips, my hair

Touching and melting.
Nowhere.
___________________________________________________
Gece Dansları

Çimene bir gülüş düştü.
Doldurulamaz yeri!

Ve nasıl yitirecek kendilerini
Gece dansları? Matematikte mi?

Nasıl da saf sıçrayışlar ve sarmallar -
Kuşkusuz dolanırlar

Bütün dünyayı sonsuzca, büsbütün
Yoksun oturmam güzelliklerden,

Küçük nefesinin hediyesinden, ıpıslak çimenden,
Uykularının kokusundan, zambaklardan, zambaklardan.

Tenleri ilgisizdir.
Egonun soğuk kıvrımları, Güney Afrika zambağı,

Ve kendini süsleyen kaplan –
Benekler, ve sıcak yaprakların bir örtüsü.

Kuyrukluyıldızların
Geçip gidecekleri öyle bir uzayı vardır ki,

Öyle bir soğukluğu, unutkanlıkları.
Bundandır el işaretlerinin soyulması kat kat -

Sıcak ve insansı, sonra onların pembe ışıkları
Kanıyor ve soyuluyor

Cennetin siyah hafıza kaybetmeleri arasından.
Niçin verilmiş bana

Bu lambalar, bu gezegenler?
Düşer nimet misali, kar taneleri gibi

Altı köşeli, beyaz.
Dokunurlar ve erirler.

Gözlerime, dudaklarıma, saçlarıma.
Hiçbir yere.