annem

zeki müren, kibariye, candan erçetin versiyonlarını teker teker, çevire çevire dinlediğim, insanlara karşı gülümseyen yüzüme tezat kalbimi daha da ağlatan parça ya da parçalar bütünü.

hele, bir de annenizin kanser olduğunu bildikten öğrendikten; çaktırmamak için çabalar verdikten sonra, göz yaşlarında eridikten sonra, daha da bir anlamla bürünmektedir parçalar...

uyandim uykudan aradim seni,
sagima soluma bakindim anne,
geceler cok soguk, sessiz ve karanlik,
usudum ustumu ortsene anne,
anne, anne, annecigim...

(bkz: zeki müren)

annem annem
gel üzülme,
ben hala seninim
dizlerinde...

(bkz: candan erçetin)

rastlarsan gözleri yaşlı yavruna
suçuna bağışla sarıl boynuna
biz bize yaşarken geldik oyuna
eller kadir kıymet bilmiyor annem
senin kadar kimse sevmiyor annem

(bkz: kibariye)