ilhan berk

bire bir tanıma, büyüklüğünü görme fırsatı bulduğum, devrin şairlerindendi. gözünde yuvarlak güneş gözlüğü ile "artık daha kapalı şiirler yazacağım." diyordu. daha geçen sene, tam 14 ay evvel. yazgı başka türlü olsa, son anında eminim "ölüm"ü de yazardı... olmadı. şiir dünyasının başı sağolsun.

sohbetimizde ben witttgenstein çalıştığımı söyleyince gözlerinin içi nasıl da gülmüş ve şöyle demişti: "ben wittgenstein'ı pek severim ve okurum. onun fikirlerinin benim şiirimde elbet bir karşılığı vardır."