hesap sormak

bazen tüm iyi niyetini suistimal etmekten bıkmayan insanlara oturtup yapılması gereken diye düşünüyorum. iki kişiden çok feci hesap sorma niyetindeyim artık tecrübelerimi, gerekip gerekmediğini yazarım buraya.

Ya geri zekalı insanlar size ne kötülük yaptım acaba? Birinizi asosyalliğinin içinden çıkarıp arkadaşlarımın arasına soktum, stajı için hocayla görüştüm ya. Kendi gitme ihtimalim düşük olduğu halde daha hiç tanımadan, hiçbir çıkar sağlamayacağım halde tutup kolundan hocanın odasına götürdüm. Derdini ne zaman anlatmak istese işimi gücümü bırakıp dinledim. Ders çalıştırdım. Nereye çağırılsam yalnız kalmasın diye onu da yanımda götürdüm. Eski sevgilisi yazıp yeni sevgilisindn bahsedince panjurları kapatıp yatağına gömülecek kadar zayıf psikolojisi olduğu için ben kaldırdım yatağından, dışarı ben çıkardım. Gece beşte telefonda buz gibi soğumama rağmen derdini dinleyip bakalabileceği yeni bi pencere sundum (ama o dert meselesi bile yalnız kalmamak için yaşan olabilir azıcık bile güvenim kalmadı) Bunları bir kez bile gözüne sokmadım. Bunları yaparken birazcık bile çıkar gözettiysem ne olayım. Sırf içimden geldiği için yaptım. Sonra bunları yaptığım insanın resssmen maskeyle dolaştığını görünce göt gibi kaldım öyle. Arkadaşı sırf benimle ego savaşlarına girdiği için kendisine beni aramamasını söyledi diye aramıyor. Bunun hesabını sorup cevabını almadan ben bu insanın yüzüne gülüp de tek kelime dahi edemem. insan iyilik yapınca karşılığını mı bekliyor yoksa karşılığında en azından bi değer mi bekliyor yoksa sadece ve sadece iyiliği karşısında haketmediği kötülüğü mü beklemiyor bilemiyorum ama ben çok dert ettim bu durumu. Hadi bana iyiliğin dokunmadı git bari başkalarına, kendine iyilik yap. iyi bir insan ya tek istediğim.

Peki öteki? Buna beni aramasını söyleyen? O da ayrı bir mal ötesi mal. insan bu kadar mı aşağılık kompleksli salak olur?

Bi de bu geri zekalılar birbirlerinin her mallığını her boktan hareketini her kıytırık fikrini pohpohluyor ya deli oluyorum. Siktirip gidin artık ya hayatımdan. Böyle insanları ne düzeltmeye çalışacaksın ne kendilerinden en ufacık bi beklentin olacak ne de affedeceksin. Hayatıma almamayı uzakta tutmaya bana zarar verebilecekleri çizgilerden çıkarmayı öğrenmem lazım. Bu benim hayatım, evim gibi. Kendi evimde misafir gibi yaşamak mallıktan başka bi şey değil. Ben bunların açıklamalarını bile dinlemicem. Ama bana bu yaptıklarının hata oldığunu tekrar yapamayacaklarını o iğrenç kıvrımsız beyinlerine sokacaklar. Ne kadar uyanıksınız ya salaklar.