dedikodu

pablo neruda demiş ki '' insanlar seninle konuşmayı bıraktığında arkandan konuşmaya başlarlar ''

- ne de doğru söylemiş değil mi ! ulaşamadığın bir insanı karalamak bu kadar kolay çünkü. çamur at izi kalsın insan egolarına bu kadar yenik düşmemeli ..

deskartes demiş ki ; '' başkalarını kötülemek için yapılan dedikodudan duyulan zevk , başkalarını düşürdüğümüz ölçüde kendimizin yükseldiğini sanmaktır ''

- şu hayatta en illet hastalıktır dedikodu. insanoğlu eğer bir gün kendi kendini yiyerek yokolacaksa bilin ki bunun sebebi dedikodudur. aslında bilinmez ki '' söz gümüşse sükut altındır. ''

joseph parker demiş ki ; '' çamur atma , hedefini şaşırır. kirli ellerinle kalıverirsin ''

- yaa demek ki neymiş ; kötülüğüne güvenme senden kötüsü de var. hayvanlar alemine acımasız deriz birbirini yiyerek hayatlarına devam ederler. en azından dürüstler ve sonunda ölüm var. bir sözüyle süründürmüyorlar.

john draper demiş ki ; '' kişiyi iyi tanırsan kimseye inandıramazsın. ama kötülersen herkese inandırırsın ''

- çünkü bu çark böyle işliyor , çıkar ve menfaat olduktan sonra bu hastalık ur gibi yapışır bu dünyaya ve kimse de söküp atamaz. aslında atmak isteyende olur mu orası muamma.

lula wollmer demiş ki ; '' dedikoducular başkalarının samimiyetinden rahatsız olurlar ''

- evet burada çekememezlik hastalığı boy gösteriyor, öyle bir kibir vardır ki , kendilerinden başka kimsenin mutlu olmasını istemezler. ama sanırlar ki her gülücük maskesinin altında mutluluk vardır. o kadar çok maskelerimiz var ki hangi birini takıcağımızı şaşırıyoruz.

bazı şeyler vardır hayata dair iç burkan , acıtan , tecrübeyle sabit. işte anlatmak istediğim tam da böyle bir şey. bazen insan susar sadece susar. işte bu sustuklarım.