devlet bahçeli

bizim kasabın önünde mahallenin maskotu vardı. kasabın sakatat çöplerini atacağı zamanı bilirdi. o saatte oradan ayrılmazdı bir yalakalanır bir yalakalanır ki o kuyruk sallama yüzünden çoğu zaman düşer sırt üstü sallamaya devam ederdi it oğlı it.

aynı kasap akşam giderken motoruna bindiği zaman da havlayarak kovalardı çok gülerdik buna..

ismini unuttum boncuk muydu neydi?

o Boncuğun bile bir onuru vardır bende...

anladınız siz.