ben bu yazıyı sana yazdım

Okursun okumazsın bilmem ama belki de uzun zaman sonra ilk kez sana yazacağım. 8 ocak benim değerli gördüğüm bir tarih. Seni ilk kez gördüğüm gün. Üzerinden seneler geçti ne o koku ne o beni kalabalık içerisinde arayışın ne ilk sarılışın ne de o dakikaları hiç unutmadım.

Hiç sevmediğim istanbul’u sevdirip bir şehirden daha çok kalbimin başkenti yaptın. Ben Sana geleceğim günleri sayarken bile seni sevmenin güzelliğini görmüşüm. Zor zahmetli günler geçirip öyle çekip gitmen hala beni üzse de bugün bir günlüğüne seni affediyorum. Her sene bir gün yani bugün hep seni anacağım. Elimde beyaz şarapla beraber.

Zor zahmetli bir süreçten sonra tam oh be diyeceğimiz zaman beni bıraktın. Canın sağ olsun diyemiyorum ama keşke bırakmasaydın. Layığını bulmuşsundur diye tahmin ediyorum ama bir yanım hala sana kıyamıyor çünkü gerçekten güzel sevdim seni. Kendimden beklenmeyecek bir entryle bunu göstermem de cabası.

Diyecek çok şey var ama ben daha fazla bir şey demeyeceğim. Beni dediklerimle değil demediklerimle hatırla. Her nasip vaktine esirdir demiştim. Bizim vaktimiz bu kadarmış.

Son olarak diyeceğim holmasaydı sonumuz böyle. Evet.

https://m.youtube.com/watch?v=VEKnYLHhYVg