para

doğarken de yasarken de ölürken de olmamasi basiniza felaket getiren nesnedir.

diyelim ki doğum yaptiniz paraniz yoksa dogurdugunuz bebek hastane masraflarini ödeyemediği için büyük ihtimal bu diyarlarda hastanede rehin kalacaktir.

diyelim ki hastane belasini atlattiniz bu sefer parasizliktan en zirto okullarda yamuk yumuk bir eğitimle idare ettiniz.

calisirken develiklere karsi isyan ederken bir elfreniniz olacaktir parasizliktan. yikilasi hane ve evlad-ül ayal bloklamasi ile sevmediğiniz işlerde sevmediğiniz pozisyonlarda calisacaksiniz.

diyelim ki öldünüz, sen zannediyor musun ki paranin hükmü geçmez orda. styx irmagini geçmek icin kharona iki metelik vermen gerek ahbap yoksa hava alirsin.

belki de cennete paranin olmadiği bir yerdir.

fakat yasarken sunu biliyorum ki en büyük mutluluk hiç bir para değeri ile satin alinamayacak kadar iyi bir pozisyonda olmaktir.

bunun da yollari coktur.

ama kestirmeden gitmek en pahali ve yorucu yoldur.

ülkemizde calişmadan etmeden köse dönücülük herdaim olmus ve olacaktir.

calişmasini bilmediğimiz için ve kurnazliği aklin yerine monte ettiğimizden dolayi her daim satin alincabilecek varliklar olacağiz.

bana kızmayin, kimse ben satin alinamam demesin bana.

zaten bu kelami edenler ya hayatlari boyunca uygun bir teklif almamişlar yahut pek öyle ahim sahim hünerleri yoktur.

vel hasıl-ı kelam üzgünüm ki haklıyım dünya yoksul insan kötü.