pierre schaeffer

1910 yılında Nancy'de doğdu. école Polytechnique'te radyo telekomünikasyon mühendisliği okudu. akademik kariyere sırt çevirerek Fransa radyo televizyon kurumu'nda çalışmaya başladı. Paris, nazi işgali altındayken kurduğu Studio d'Essai'de avangart tiyatrocularla gizli Direniş yayınları yaparken, doğrudan doğruya sese bir alan olarak ilgi duymaya başladı ve Jacques Copeau gibi teorisyenlerle ahbap oldu. ikinci dünya savaşı bittiğinde ve fransa kurtulduğunda kendini tamamen sese verdi.

paris'teki tren istasyonlarının gürültüsünden, mutfağındaki tıkırtılardan, sokaktan gelen seslerden, kısacası her şeyden faydalanarak şehri akustik bir maden olarak görmeye başladı. araştırma grupları kurdu ve klasik anlamda müziği çağ dışı görerek ham sesleri merkeze alan yeni bir estetik anlayış geliştirdi. 1948'de plaklar ve ses kayıtlarında uyguladığı kesme ve montaj deneylerinin sonucunda musique concrète yani somut müzik adını verdiği bir çığır yarattı. étude aux chemins de fer yani demir yolu etüdü adlı eserinde Batignolles garı'ndaki lokomotif düdüklerini ve mekanik sesleri bantlarda harmanlayarak ilk kolajını yaptı.

Pierre Henry ile birlikte 1950'de yarattığı Symphonie pour un homme seul yani yalnız bir adam için senfoni'de ile armonik yasaları bütünüyle yok sayıp dinamik ses bloklarını kullandı. Bu yapıt, batı müzik tarihinde enstrümanların olmadığı, sadece insanların soluklarından, öksürüklerinden, adım seslerinden ve endüstriyel gürültülerden oluşan ilk eser oldu.