kendini yakışıklı sanan çirkin erkek

Var böyle bir arkadaşım, Eren adı.

Yaratılana çirkin demeyiz, bilirsiniz ki en kötü ihtimal annesinin yakışıklısıdır o. Ama benim bu arkadaşım işte o sıfata gerçekten uygun değil. Hani gel, gör. vallahi? Hakikaten estetik bir görüntüsü yok. Şımartmışlar bunu, her yerde çok yakışıklı olduğunu söylüyor, insanlar gülüyor Eren'e. Zannediyorlar ki espri yapıyor. Hatta "ne kadar kendisiyle barışık." Denilerek tebrik bir aldığı oluyor.

Velhasıl kelam bir gün arkadaşın dükkanının önünde oturuyoruz. Eren'in babası Ömer amca da var. Sohbetliyoruz. Birden konu geçmişten açıldı. Eren'i anlatıyor Ömer amca. Ömer amcanın Doğu aksanı ile aktarmaya çalışacağım:

"Yav bizim bu Eren tam bir manyaktır eşek sıpası. Ortaokulda Veli toplantısına gittim. Bayan ingilizce Öğretmeni var. Hafif kırık gibi kadın. bütün velilerin önünde sordu "Eren'in babası sen misindir?" diye. Dedim "benim." Cevapladı kadın "sizinle özel olarak konuşmamız gerekiyor. "Hoca." Dedim. "Herkes bilsin, ayıp olmasın buradakilere."
"Özel." dedi. "Ömer bey, özel." Bekledik tabii toplantı çıkışına kadar. Kapının önünde yanıma gelip anlatmaya başladı:

- ya bu Eren nedir böyle?
+ neden hoca?
- acayip şeytan tüyü var çocukta, herkes ona aşık, başka sınıftan kızlar Eren'i görmeye geliyor sınıfa.
+ normaldir hoca. Yağız delikanlı.
- aman nazar değecek çocuğa, nazar boncuğu falan takın.

Diyalog bu şekilde. Sonra aradan 1 ay geçti. Öğrendik ki öğretmeni kovmuşlar okuldan. Meğersem kadın da bizim Eren'den hoşlanıyormuş."

Bir siktir git ömer amca diyemedim, yutkundum. Eren gözlerimin içine bakıyor, ben onunkine.

"Hala yakışıklı yauv." Dedim, ömer amcaya dönerek.

Eren'i ailesi şımartmış ve gerçekleri o yüzden görememiş. Tipsiz olmak ayıp ya da günah değil. Ama o tipte bir çocuğu da sürekli "kassın, yünsün, kralsın." Diye pohpohlamak ortaya böyle bir sonuç çıkartıyor işte.

***

"Sonradan öğrendik ki öğretmen de bizim Eren'e yazıyormuş."