zehir

Necip Fazıl Kısakürek'in son şiiridir, okunmaz, içilir:

Çocukken haftalar bana asırdı;
Derken saat oldu, derken saniye...
ilk düşünce, beni yokluk ısırdı:
Sonum yokluk olsa bu varlık niye?

Yokluk, sen de yoksun, bir var bir yoksun!
insanoğlu kendi varından yoksun...
Gelsin beni yokluk akrebi soksun!
Bir zehir ki, hayat özü faniye...