ben bu yazıyı sana yazdım

Biliyorum, okumayacaksın sen de ama olsun. Senle tanışana kadar sevemem başkasını sanıyordum ondan. Bana umut oldun, ben sana aşık oldum. Çok anlamsızdı bunca seneden sonra o değil, sen derim diyebilmek. Aşkın bu zamana kadar aşk zannettiklerimden çok farklı olduğunu anlayabilmek. Ben sana bavullarımla geldim ama biliyorsun. Sonra açtık o bavulları, attım bazılarını hatta ama sen hep bile bile sorguladın. Sonrası hep hüsran ama sen de beni sevdin biliyorum, bilmek istiyorum. Mantığın bize hiç inanmadı, ben savaştım, yoruldum azıcık dinlendim ve yine savaştım. Minicik hatalarım vardı... Hak etmediğim sözler ve çarptığım duvarlar. Sen o duvarlara sarıldın şimdi. Kendi gerçekliğini kurdun.
Oysa sen gel desen ben bu dizlerimle bile koşarım sana, biliyorsun.
Senden bana almam gereken dersler ve 3 haftadır yaşadığım çarpıntı kaldı.
Ağlıyorum yatmadan önceleri, kalkıp sigara içiyorum, uyuyamıyorum.
Uyanıyorum sen aklımdasın gözlerimi açar açmaz.
Zaman alacak biliyorum,
Ne olur almasın zaman.

Ne olur bir defa da sen dön, sonra gitme.