lord byron

osmanlılara karşı savaşmış olması zerre umrumda değil. kardeşiyle ensest ilişki yaşamış olması da beni zerre ilgilendirmiyor. tek umrumda olan bu adamın alışılmışın dışında şeyler yapmaya çalışması.
çoğu insan kolpa olduğundan normların dışına çıkamaz ve yine çoğu insan bir kedi yavrusu kadar korkaktır. "elalem ne der, sürüden ayrılırsam halim nice olur?" diye düşünür.
bu adamın arkadaşları da çoğu insana göre onun gibi arızalıdır. benim içinse takdir edilmesi gereken beyinlerdir bunlar. "ormanda yürüyordum, güneş tam tepedeydi...sonra şefik'i gördüm. yağız bir delikanlıydı,oracıkta hemen aşık oldum" gibi anneannemin bile yazabileceği şeyleri okuyarak bir ömrü heba eden hayal gücü yoksunlarının kaçırdığı çok şey var. onlar bilmiyorlar ki kelimelerin gücünden bihaber bir ömür geçiriyorlar. o bildiğiniz frankenstein da byron'un ev partisine çağırdığı 18 yaşındaki mary shelly tarafından yaratılmıştır. ortaya çıkışı da o günkü partide byron'un ortaya attığı korku öyküsü yazma oyunu fikrine dayanır.
ona "türk düşmanı sapık" diyen tırt herifler sanki bütün okudukları şiirleri beğenip beğenmemeye belirli testlerin ardından karar veriyor. bunu yaparken de şairlerin hayatlarını baştan sona inceliyor. adam şiir yazıyor burada odaklanmanız gereken bu. sanki aileye damat alacaksınız adamı!