ak partiyle birlikte ülkenin refaha kavuşması

insanlara dayatılmaya çalışan yalandır. artık medya tarafsız değil, gerçekler bizim çocukluğumuzdaki gibi ortaya konmuyor. gösterilmek istendiği gibi gösteriliyor.

o kadar net hatırlıyorum bak, altı sıfır atılmadan önce otuz yumurtayı üç milyona alıyorduk. tam üç milyon. annem on milyon ile pazara gidiyordu. üç kilosu bir milyondan patates alabiliyorduk çünkü.

fetö mesela. seneler önce beraber masaya oturduklarında da önünde eğilip elini öptüklerinde de bu adamlar aynı işi yapıyorlardı, şimdi darbe yapmaya çalıştıklarında da. hiç bir şey değişmedi. hani bazen ortaklıklar bozulur ya, iki taraf ortak hareket ederken birbirine vurmaya başlar. aynı durum.. sen hiç mi bulaşmadın diyenlere, bulaşmadım arkadaşlar. iyi ya da kötü niyetle o oluşumla temas etmemiş nadir insanlardan biriyim sanırım.

teröre gelince. ben siyasetten çok anlamam. ama en azından gördüğümü yazacak cesareti de gösteremezsem ilerde çocuklarımın yüzüne bakamam. biz henüz çocukken bırak o imralıdaki orospu çocuğunun adını bağırıp yaşasın diyerek halay çekmeyi bayrak sallamayı adını anarken tereddüt ederdi insanlar. o bahsedilen sözde ülkenin başına "sözde" sıfatı eklenmeyince konuşan kendini suçlu hissederdi. ne değişti? hükümet değişti arkadaşlar. inanın bana ahmet necdet sezer hangi partiden cumhurbaşkanı oldu onu bile bilmiyorum. benim hatırladığım en eski cumhurbaşkanı olduğu için ancak o dönemle kıyaslayabiliyorum. fanatik ya da körü körüne kendisine diretilenleri yine aynı şekilde etrafa haykıranlardan da değilim.

hükümet değişti ve pkk destekileri meclise girdi. değişen şey bu. bana babam söylemişti pkk parti kurmuş diye. dedim ya anlamam siyasetten diye, ona rağmen ne kadar şaşırdığımı hatırlıyorum. bırak böyle sosyal medyaları pkk propagandası için kullanmayı dedim ya konuşurken yanlış anlaşılmaktan korkardı insanlar.

yine biz çocukken bi yerde patlama olunca ya da doğudan şehit haberi gelince nasıl desem şimdiki kadar sukunetle karşılayamazdık. bu kadar sık olmazdı çünkü. her hafta olmazdı. şehit anası babası yine vatan sağolsun derdi ama.

şimdi benim kafamda şu soru var; birileri o askerlerin o belediye otobüsüne bineceğini bilirken senin istihbarat teşkilatın nasıl bu eylemden haberdar olmaz? ya da bir hafta önce birileri tam o noktada polislerimizin toplanacağını o kadar net bilebiliyorken senin kulağına hiç mi çalınmıyor onların planları? en azından bi dikkat edin diye birimlerini uyaramayacak kadar mı duyamıyorsunuz? hadi bunu duyamıyorsunuz, fetö yü o kadar kısa sürede nasıl temizlediniz? siz terörü bitirmek istemiyorsunuz. ama başa geçerken vaad ettiklerinizden biri de buydu. unuttu insanlar..

benim derdim ne hükümetle ne herhangi bir partiyle. benim derdim kaç yaşına gelmesine rağmen hala polislik yapan babamın eve sağlam gelmesi. belki seneye askere gidecek olan kardeşimin canının sağlığı. ben şehit yakını olmak istemiyorum, ben babamın ve kardeşimin mezuniyetimi, nikahımı, çocuklarımın doğumunu, onların mezuniyetlerini görmelerini istiyorum. ve sizin aksinize ben bunu herkesin ailesi sevdikleri için isteyecek kadar gani gönüllüyüm. yapamadın işi yapabilecek birine devretmek erdemdir. oturduğunuz koltuktan kalkınca da yaşayabilrsiniz.