globalleşme

küresel emperyalist güçlerin hizmet ettiği büyük amaçtır. fakat ibre artık tersine dönmeye başladı.

dünya yüzyıllarca çeşitli imparatorluklar tarafından yönetildi. hepsi zamanla çok yükseldi, zamanla çöktü. bir kaç örnek verelim:

- augustus yani octavian imparator iken kimse göçeceğini düşünemezdi romanın fakat 3 yüzyıl geçti ve doğu avrupadan göçen kabileler çökertti roma imparatorluğunu
- emevi devletinin tek ordusu ispanyayı diğer ordusu anadoluya bir diğer ordusu ise aynı zamanda horosanı işgal edebilirken 100 yıl bile geçmeden saltanatları bitti
- 2 senede mısırı yutan, bütün akdenize hakim olan, akıncılar münih'i yağmalarken en büyük düşmanları olan iran ile kutsal roma imparatoru meydan muharebesinde karşısına çıkamayan yüce osmanlı imparatorluğunun sonunu herkes biliyor
- güneş batmayan imparatorluk* ne yaparsa yapsın, yüzyıllarca savaş kaybetmeden dağılmaktan kurtulamadı

sıra geldi abd merkezli küresel liberal imparatorluğa. karşılarında sürekli ekonomik güç kazanan çin ve siyasi nüfuz elde eden rusya var. orta doğu da suriye batağı türkiye ile araları bozulmaları, sürekli güç kazanan iran yüzünden orta doğu coğrafyasında suudiler gibi sadık köpekleri ve en güvenilmez halk olan kürtler dışında toplu bir nefret kazanmış durumda. bunun dışında anakara da avrupa birliği her geçen gün bir başka sorunla karşı karşıya kalıyor. tek kazanımları ise şimdilik latin amerika coğrafyasında chavez sonrası sesini yükselten muhalif çıkmaması yüzünden gün geçtikçe kendi kontrolüne geçmesi.

avrupa birliği özel bir paragraf açmasam olmaz. 10 yıl önce bir avuç euro-septic partiler vardı yada yoktu. avrupa birliği büyürken bunlar bölünmek istiyor diye gülüp geçiliyordu. fakat son 5 yılda bu partiler yırtık dondan çıkar gibi patladı gitti. milliyetçi kimliği taşıyan* taşıyan ideolojiden çok uzak değiller. ırkçılığa açık şekilde karşı duran euro-septicler milliyetçiliği bile uygun görmüyorlar. göçmen ve ab karşıtlığı gibi konularda rusya ile çok uyuşuyorlar ve globalleşmenin tam tersini savunmuş oluyorlar. artık bu ilişkiler resmiyete dökülmeye başladı. trump, le pen, petry gibi siyasetçiler rusya'yı sürekli övüyor.

2014 seçiminde ab çok büyük darbe yedi britanya, fransa ve danimarka'da ab düşmanlarının ilk sırada çıkmasıyla. ikinci büyük büyük darbe ingilizlerin ab referandumu kazanması oldu. şimdilik yeniden kenetlenme deneselerde büyük ülkeler birer birer bu çizgiden çekiliyor. britanya dışında diğer 3 ab devine göz atalım; almanya'da 3 yıl önce %5 zor gören ve daha parlamento da bulunmayan afd şimdiden 3. sırayı ve %15 oyu garantilemiş durumda. italya meclisinde son genel seçimde en fazla oy alan m5s az miktar yükselmesinin yanında lega nord ile fdl birlikte %45 euro-septik oyu bulunuyor. bu üç parti birbirine çoğu konuda muhalif olsa da sert ab karşıtlığı yüzünden her an farklı talepleri olabilir. fransa'da le pen 2017 seçiminde ikinci turu görmesine garanti gözüyle bakılıyor. bunların dışında avusturya cumhurbaşkanı favori adayı da bu çizgide; isviçre, danimarka, isveç gibi ülkelerde euro-septik partiler %20 üzeri oy alıyor.

ab 2014 seçiminde çok karışmıştı, gelecek seçimde çok daha fazla karışacak. artık euro-septik partilerde rusya'yı model ülke olarak görüp göstermeye başladığından beri hem ab hemde nato çok zor günler yaşıyor. eskisi gibi birkaç kendini bilmez sözleri sökmüyor.