bebek korkusu

işten yorgun argın eve geldiğinizde, o'nun gülerek sizin kucağınıza atlayıp, "hoşgeldin babacım/annecim" dediği vakit bütün yorgunlukların unutulduğunu gördüğünüzde, bebek korkusu denen şeyin ne kadar saçma olduğunu anlayabilmektedir insan.

yersiz bir korku olmakla beraber, doğumdan sonra onun kokusunu bile hissedince korku yerini sevgiye bırakır.

o'nun hastalığıyla ilgilenmeniz, onun eğitimi ile uğraşmanız vb.. bu yapılan işler ilk bakışta angarya gibi görünse de ebeveynlere zevk vermekle beraber, o'na olan sevginizi biraz daha artırmaktadır.

o'nun, o küçücük bedeninin birbirini seven iki insandan olduğunu düşünmeniz ve büyümek için sizin gözünüzün içine bakması, içinizde ki çocuk sevgisini körükler.

işte o yüzden korkulmaması gerekir. bunları ancak ve ancak bir ebeveyn anlar ve algılayabilir.. hani derler ya anlatılmaz yaşanır, işte öyle birşey bebek sevgisi.