stardust

sonunda ne olacağını bile bile ama bir o kadar keyifle seyredilen fantastik bir film stardust ya da görsel bir masal.

dengesiz bir senaryo, yer yer çok edebi, yer yer çok gerçekçi üstelik çok da komik.

- bu çiçek ne kadar?
- belki saçının rengi kadar ya da üç yaşına gelmeden önceki tüm anıların kadar.

- bu kadın tek bir erkeğe ait olamayacak kadar güzel

- sadece kendin olmak seni mutlu etmez mi ?

kaptan şekspir'in olmadığı biçimde görünme çabaları insana günümüz gerçeklerini hatırlatıyor bu yönüyle masal falan değil.

michelle f. süper oynamış. gergin cadı hali mimikleri, plastik makyaj ile uyumu. o nasıl bir performans.

robert de niro ise yardımcı rolde bile şahane alaycı bakışlarının altında babacan tebessümleri, hiddetinin yüzünden yansıması. böyle bir masalda yer alması muhteşem olmuş. o olmasa bir şeyler eksik olurmuş. iyiki var.

ölü prenslerin yan yana dizilimi insana altılı bir karagöz hacivat kompozisyonu hissi veriyor çok şirinler bir o kadar komikler.

tek başına izleyip o aşkın içinize akması feci bir şey. sevgiliyle ya da en iyi arkadaşla izlenmesi gereken filmlerden.

masallara inanan ve masallara bayılan biriyseniz mutlaka izlemelisiz hiçbir saniye boşa geçmiyor.

" bir yıldız bile size aşık olabilir ama siz bir faniyi kendinize aşık edemezsiniz. aşk başka bir kimya. her şey karşılıklı bir yıldızın kalbi ve sizin kalbiniz bire bir attıktan sonra.

insan dilemeden edemiyor, ordaki her gün tanrı'dan diledeğim adam,

yıldızım olur musun?

ben senin yıldız tozun olurum * "