metalci

Metal müzikle haşır neşir olanlara toplumun ve biraz da metal dinleyicilerinin yakıştırdığı sıfat.

Evet ben de 21 yıllık hayatımın 9 yılını sadık bir şekilde metal dinleyerek gerçidim ve hiç bitmeyeceğe benziyor ama o soru hala aklımda, metalci miyim yoksa metal müzik seven bir birey miyim?

Özel bir gün olsun ya da olmasın direk üstüme ya da gömleğimin içine ne giysem diye düşünürken Lamb of God - Ashes of the Wake tişörtü en öncelikli seçimimse, kafamın bozuk olduğu bir anda Coldplay dinlemek yerine Opeth - Damnation albümünü dinliyorsam, kafam hafiften iyi olduğunda aynı ritmik kalığ üzerine bilgisayarla midi eklenmiş gürültüye uyan garip hareketler * yerine oturup Death - Spiritual Healing albümü dinlerken gözlerimi kapatıp heyt be diyorsam, müziğin emek işi olduğunu düşünüyorsam...

Sanırım metalciyim.

Bundan dolayı insanların bana önyargılı yaklaşması, metal müziğe gönül vermiş herkes gibi başta beni de çok yordu ve üzdü. Evet üzdü, biz metalciler de üzülüyoruz. Bir kızdan hoşlandığımda ve onunla harika vakit geçirdikten sonra ona açıldığımda 'olmaz sen metalcisin, bambaşka insanlarız' dediğinde özellikle üzülüyoruz, yeryüzünden insanlar ve metalciler diye iki ayrı medeniyet varmışçasına tutumlarla karşılaşınca. Ama ben kendimi artık daha üstün görüyorum, çünkü hoşuma giden bir şeyi tutkum ve hayatımın merkezi haline getirebilmiş olduğum için. Bize 'ıyk! metalci' diyenlerin hayatlarındaki bir tutkuyu hayatlarının merkezi haline getirememiş oluşuna acıyorum. Bizdeki tutku, amaç değil... Yani bir dizi eylemler serisi sonucunda bir amaca ulaşmak değil derdimiz, seviyoruz, hastasıyız.

(bkz: death)