farklı olmak

özgün olmaktır.

bir kimsenin anlamı, eğer ki sizin için, herkesten daha değerliyse bu kimse sizin için faklı olmuştur.

farklı olmalısın
bakışından sözlerine, gözlerinden dokunuşuna..
“bir zamanlar” demeliyim, “o vardı, kimseye benzemezdi
eşi benzeri yoktu”;
söylemeliyim.
her şey seni hatırlatmalı,
yağmurlardan karlara, güneşten ayazlara..
ve seni hatırladığımda
gülümsemeliyim bilmeden.
özlemeliyim;
delice ağlamak isteyip de ağlayamayacak kadar..
kanamalı içim “sen” diye.
fotoğraflarına bakınca bir ah çekmeliyim derinden;
“pişman oldum” deyip,
kızmalıyım kendime.
adatılmış bir kadının nefreti gibi kin duymalıyım
varlığımdan yokluğuma, emeğimden isteklerime..
damarlarımda hissetmeliyim dil yarasını,
kan pompaladıkça kalbim
daha da acımalı o yara.
umut etmeliyim,
tekrar bir gün döner seversin,
gözlerinin ışıltısını yeniden görür
mutlu olurum diye!

farklı olmalısın benim için,
sana bakan bu gözlerin bir ayrıcalığı,
onlar için de, sen ayrıcalıklı olmalısın.
sen.. aşkı, kısa da olsa, yaşamama sebep;
dokunamadan,
bakamadan,
öpemeden,
sadece bilerek her şeyi
ve hissederek..

işte oldu,
artık farklısın!..