saçkıran

dün sabahtan beri ağlamaktan helak olmama sebep olan hastalık.
üstelik görünmeyen bir yerde olmasına rağmen psikolojimi altüst etti. oysa ki psikolojim altüst olduğu için olmuştu, yaşasın kısır döngü!
doktora gidene kadar internette bununla ilgili okumadığım yazı kalmadı, ay saçım çıkmayacak, ay o olacak, ay bu olacak diye yedim bitirdim kendimi resmen.
Sabah kendimi hemen iyi bir cildiyeciye attım ve içim biraz olsun rahatladı. Zaten stres sebebiyle oluşan bir hastalık olduğu için elimden geldiğince stresten uzak durmamı söyledi. biotin tablet,minoxil verdi ve içinde sirke ruhu olan bir karışım hazırlatıp onu sürmemi söyledi. bir ay takipte kalınacak eğer hala çıkmamış olursa kortizon uygulanacakmış ama zaten şimdiden çıkmaya başlamış. o yüzden sakin olup, panik yapmamak gerekiyor. ve şu saçma sapan saç derisini kanatıp sarımsak sürme bıtbıtlarına da inanmamak gerekiyor. eyvallah alternatif tıp ama bir durun artık!
ama işin özeti şudur ki kimse için ne sebeple olursa olsun hele ki değmeyecek insanlar için kendini hırpalamanın bir anlamı yokmuş, kıymet bilinmediği gibi yine kendi vücudunun ağzına sıçıyormuşsun.
(bkz: acı deneyimler vol38938299423)