değersizlik hissi

Aylar sonra sözlüğe tam da bu konuda bişeyler yazmak için girdiren histir. Ben iyi olduğunu zannettigim bazi "degerler"e sahip oldugumu dusunup hem karakterim geregi hem de dusunceli insan olmak icin o degerleri savunurken. Birisinin yoo sen hic de oyle degilsin demesidir.
Bundan da otesi haberlerde o suriyeli cocugun resmini gorup ne boktan dertlere dertleniyorum diyip isteyen oyle saysin dedigim histir.
O cocugun annesini dusunuyorum. Benim kuzucum simdi yanibasimda uyurken oda serin mi sicak mi, klimayi kacta calistirsam karni tokmuydu biberonla biseyler daha versem uyanirmi ki diye surekli onun en iyi durumda olmasini arzu ederken o suriyeli cocugun annesini dusunemiyorum.
O cocukcagiz bugun tum dunyanin dilindeydi. insanlarin perisan hallerine aciyarak ne kadar vicdanli oldugumuza mi inandiriyoruz kendimizi?
Allah bu cocugu ve diger tum cocuklari ve bu cocuklarin analarini babalarini boyle perisan hale getirenleri islah etsin. Tum dunya sizin olsa da yapabileceginiz tek sey bir ogunluk mide toklugu bir gunluk kiyafet.