bugün
- hgs vurgunu9
- miss turkey başvurularının ücretli olması12
- gta 622
- kimse asla aşı yaptırmaya zorlanmadı2
- karım ezel'e kaçarken evdeki 45 kg eti de götürdü2
- hiç pavyona gitmemiş türk erkeği5
- 210 bin lira maaşla geçinemiyorum5
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi21
- ankara da pavyonların kapatılması8
- arkadaşlar bugün doğum günüm2
- dünyada müslüman nüfusu 2070 te 4 milyar olacak4
- miss uludağ sözlük 20266
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202657
- polisin giremediği mahalle3
- arda güler27
- sigara alkol nargile içmeyen ezik insan4
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi15
- çiğköfteciye isim önerileri3
- fon vurgunu21
- yeşil yol filmindeki yol6
- seksi çoraplı ayak fotosu7
- yurtdışı insanı olmamak4
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler14
- pornonun yasaklanması7
- from gold from dust8
- boyun kütletmekten ölmek7
- her erkeğe bir kızın düşmesi10
- taylanda giden erkek3
- ktç gina enayimiknatisii üçlüsü4
- paranın devrinin bitmesi3
- enayimiknatisii16
- coskuyla sabunlanan pipi5
- tuvaleti dışarıda olan evde tuvalete gitmek4
- taksim delisi cenk2
- 20066
- ekrem imamoğlu lise mezunu oldu2
- 2006'nın 20 sene önce olması5
- sabah erken kalkmayı erdem sanmak2
- zippo2
- akp'ye geçeceğime paşa paşa yatarım2
- abdullah öcalan6
- nerdesiniz lan4
- karslı ünlüler5
- kafaya takılan saçma şeyler2
- türk müzik tarihinin en iyi yılı5
- cumhuriyet tarihinin en büyük soygunu2
- süngeri ıslatmayan o ç3
- arkadaşlar hakkınızı helal edin3
- kılıçdarcı yazarlar11
- bir kere gelinen hayatta diyet yapmak7
itiraf etmeliyim çok odun bi' insanım ben. Hayatımdaki çoğu yakın arkadaşım bu memnuniyetsizliğimden ve umursamazlığımdan şikayetçidir. O yüzden kalıcı arkadaşlar hemen "ben seni böyle severim lavuk." diye gösterir kendini. Zaten normal önüme düşem biriyle iyi günleşirken bile elektriğimin uyuşması zordur. Ama şu 6-7 aydır önüme düşen insana bile üzüldüm, ağladım. Tarif etmeye lüzum yok bu duyguyu burada ama bi ankara insanı olarak bu patlamalar; hiç aklıma gelmeyecek insanları getirdi aklıma. ilkokulda hocaya beni şikayet eden o sümüklü yaşıyo mudur diye düşündüm. Hiç sevmediğim akrabalarım ankaraya geldiğinde oraya gitmişler midir? Dedim. Velhasıl tutup aklıma gelenlerden birini bulma yada arama çabasına düşmedim. işyerinde nefret ettiğim üstlerim, okuldaki malozlar, salak akrabalar... Hepsine oturup ağladım. O arada babam hasta oldu onu ağladım, sevdiğim insan için günlerce ağladım, aile büyüklerimin hastalıklarına, derslerime, işteki strese ağladım. Hiçbiri sevdiğim insanların bigün prim yapmak pahasına patlatılan bi bombada ölebilceklerinin ve adli tıp isim listesinde isimlerini arayıp onları teşhis edebilme ihtimalimin acısını geçemedi. Ben aranmayı ben ölmeyi tercih ettim bunları düşündükçe. Hiç korkmadım sanırım ölümden: yakınlarımın öldüğünü düşününce götüm tutuştu ama hep. Onları öküzlüğüm yüzünden kırdığım her saniye için gidip tek tek özür dilemek istedim. Ama itiraf etmeliyim ki ben çok odunum -dışarıya- bi gün yakınım olursan gözünün içine baka baka istediğin şeye "hayır" diyerek, içimden kan ağlayabilirim.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com