bir zamanlar aşk

şöyle saftı böyle temizdi diye yadedilen unutulmus derken dahi unutulmayan rikelme.

bir zamanlar bir adam vardi. cok sevilmek istiyordu.kadini, onu uykuda izlesin, sorgulamadan her istedigini onaylasin, kucuk dusurdugunde küssün ama uzatmasin. ayagina gelsin, evini duzenlesin, temizligini yapsin... cok sevilmek istiyordu oyle boyle degil. ama az sevmek istiyordu. cok kirmak istiyordu ama hic kirilmiyordu. "bu sarkiyi seveceksin" diyordu ve bum kadin seviyordu o sarkiyi.
bir zamanlar bir kadin vardi. sadece verdigi askin yarattigi boslugu onun askiyla doldurmak istiyordu. ne sevildigi belli oluyordu ne de sevilmedigi. gel diyordu geliyordu. git diyordu gidiyordu ama bosluk dolmuyordu. en son yine gel dedi geldi. adam onu uykusunda optu kadin ruya sandi gercekti sukretti... uc gun bir bodrum katta kaldilar. aşkın hücre evinde... sabah evine dondu 06:00 otobusuyle. yanagindan bile öpülmeden. otobusun ilk duraginda yemin etti kadin. idam hükmü verdi tüm hislerine. gidiş o gidiş. hoyrat kullanildi... az kullanilmiş julliyet...

bir zamanlar aşk vardi. öyle böyle degil. asktan nefret ettiren.