daisy

gece gece içimi acıtmış film. kelimeleri düğümledi boğazıma, nasıl tarif edeceğimi şaşırdım. her kore filmi izlediğimde onların naif aşkına ve duygu yoğunluğuna hayran kalıyorum, "artık bundan iyisini yapamazlar" dediğime hep pişman ediyorlar. oyunculuklarını gördükçe amerikan filmleri ve diğerleri anlamsız geliyor.

--spoiler--
ji hyun jun güzel ve iyi bir oyuncu, filmdeki hye young karakterini çok sevdim. ama beni kendine hayran bırakan jung woo sung yani katil park yi oldu. bir insan nasıl böyle güzel sever? sevgisinden habersiz olan biri rahat geçsin diye köprü yapar? her gün uzaktan onunla kahve içip, o mutlu olsun diye yalancının tekini korur? böyle bir insanın gerçekten var olabileceğini düşünüyorum da, tüylerim diken diken oluyor. allahtan kimse o kadar sevgi dolu koca bir kalbe sahip değil * kötü sonla bitmesi gerekiyordu ve öyle de oldu ama beni üzen şey hye young un ölmesi değildi, park yi nin hakettiği aşkı yaşamamış olmasıydı.
--spoiler--

aşkın fedakarlığın en naif halini görmek için kesinlikle izlenmesi gereken duygu dolu hikaye
görsel