savaşçı

tarih sahnesine baktığımız zaman türki milletlerde bulunan en önemli özelliktir. türklerde dünya hakimiyeti esas alındığından olsa gerek bu savaşçı özellik adeta genleşmiştir. en eski türki uygarlıklara bakalım:

hunlar çin seddi nden taa isveç e* kadar ilerlemişlerdir. şimdiki macaristan, bulgaristan ve finlandiya o zamanlardan kalmış türklerdendir. fakat hristiyanlığı benimsediklerinden dolayı türklük özelliklerini çok büyük ölçüde yitirmişlerdir. gagavuzlar tek istisnadır.

moğolların da bilindiği üzere savaşçı özellikleri aşmıştır. barbar kavim olarak lanse edilseler bile şu anki avrupa yı oluşturan kavimlerden daha az barbar oldukları kesindir. en azından yardırmış savaş yetenekleri vardır. ve cengiz han zamanında anadolu nun içlerine kadar ilerlemişlerdir.

osmanlılar ise ural-altay savaşçı geleneğini taşıyan son en önemli örnektir. göt kadar araziden oluşan bir bölgeden devasa bir devlet oluşturmak inanılacak gibi değildir. bu kesinlikle savaşçı gen sayesindedir.

peki bu savaşçı gen nedir? kıçımdan uydurmuyorum; gerçekten tarihe baktığımızda böyle bir şeyin mevcut olduğuna inanmamak elde değil. tüm türki devletler güçsüz yönetimlere rağmen savaşçı özellikleriyle bağımsızlıkları için mücadele ettiler ve bunun sayesinde en az özerklik kazandılar. ayrıca asimile oranları oldukça az. türkiye den biliyorum: orta asya dan anadoluya kadarki her çeşit milletle karışmışız; neredeyse hiçbirimiz orta asya daki türklere benzemiyoruz ama hala türküz. demekki asimile olmayıp asimile etmişiz. bu da sağlam kültürümüz ve tabiki türklerin savaşçı özelliği sayesindedir.