türkan şoray

bir küçük iskender akrostişi.

"
Tutkulu dudakları sorgularken maskeli gözlerim
Ürperirim! Korkarım ki, bu gecenin sonunda sabah yok!
Razıyım aslında çiçek satan bir kadına anlatmaya
Kokarcalara bulanmış aşkımın son saatlerindeki jönü!
Ama,büyültülüp duvara asılmış bir fotografın karşısında
Ne gerçek bir aşığım artık ne de sıradan bir süngü!

Şaşırmıştım ihaneti böyle rahat karşılarken
Onca hatıranın ve fimin peşisıra!
Raylar üstünde yürürken, evet, ben de bir trenim
Ayrılmış çiftleri birbirinden daha da uzaklaştıran
Yolları çingene pembesi köylere düşmese de çocuklar!"