sosyal fobi

3 sene evvel 17 yaşında iken annemin zoru ile gittiğim psikiyatristin bana koyduğu 2 tane ilaç yazdığı aynı zamanda sosyal anksiyete bozukluğu olarakta bilinen rahatsızlık.

böyle bir rahatsızlığın var olduğunu bile doktor söyleyince haberim olmuştu. yaptığım araştırma sonucu fark ettim ki sosyal fobisi olan kişiler içinde bulunduğu durumdan rahatsızlar oldukça fakat ben ise asosyal olmaktan hiç bir zaman rahatsızlık hissetmemiştim. bu sebepten ötürü doktor ile görüşmeye devam etmedim. ilaçları da almadım. şimdilerde ise acaba hata mı ettim diye düşünmeye başladım ufak ufak etrafımdaki insanlar ile en ufak bir ortak noktam yok hiç bir konuşmayı 5 dakikadan uzun süremiyor. çevremdeki karı-kıza bile duymamıştım şu süreye kadar şimdi ise gerçekten rahatsız olmaya başladım çünkü çevremde beğendiğim kızların hiç biri ile aynı dili konuşamıyorum. kağıt kalem dışında derdimi anlatıp çözüm arayabileceğim kimse yok son 3 ayda harcadığım kağıdın haddi hesabı yok ama yinede kendimi bulamıyorum. çok şey kaybetmişim be sözlük ergenlik ve çocuklukta öğrenmem gereken iletişim becerisini bu saatten sonra nasıl kazanacağıma dair en ufak bir fikrim yok. artık yalnızlığım adeta bir parçam haline geldi. sırtımı dönemiyorum. eş kaza tanıdığım birine yolda görecek olsam görmezlikten gelip beni görmemesini umuyorum. bu saatten sonra olmazmış gibi geliyor artık.